Neutralność klimatyczna do 2050 r. Cel coraz trudniejszy

Naprawa klimatu to wyzwanie ogromnych rozmiarów. Aby przywrócić równowagę, ludzkość musiałaby doprowadzić do neutralności klimatycznej, emitowane przez nas gazy cieplarniane musiałyby być równoważone przez naturalne i techniczne pochłaniacze dwutlenku węgla. Dziś misje z gospodarki pozostają wysokie, a kolejne kryzysy i konflikty dodatkowo pogarszają bilans atmosferyczny. Działania wojenne mają bezpośredni wpływ na emisje i na zdolność środowiska do absorpcji dwutlenku węgla. Zniszczenia infrastruktury, pożary, skażenia gleb i wód oraz przerwania prac rekultywacyjnych redukują możliwości naturalnej sekwestracji i generują ogromne ilości CO2 i innych gazów cieplarnianych. Przykłady z ostatnich konfliktów pokazują, że jednorazowe wydarzenia mogą podnieść emisje na poziom porównywalny z rocznymi emisjami całych krajów. W obliczu takich szoków odbudowa i dekarbonizacja stają się trudniejsze i droższe.

– Warunkiem naprawy klimatu jest radykalne obniżenie emisji u źródła, transformacja energetyczna, zakończenie spalania paliw kopalnych, zwiększenie efektywności energetycznej, rozwój odnawialnych źródeł i wdrożenie technologii wychwytywania CO2. Międzynarodowe raporty, w tym raporty IPCC, wskazują, że aby ograniczyć wzrost temperatury i zminimalizować najgorsze skutki zmian klimatu, świat musi osiągnąć neutralność emisji netto około połowy XXI wieku. To wymaga szybkich, skoordynowanych i głębokich zmian w każdej gospodarce – powiedział serwisowi eNewsroom.pl Marcin Kowalczyk, z Fundacji WWF Polska. – Tymczasem geopolityczne napięcia, kryzysy energetyczne i priorytety bezpieczeństwa często przesuwają politykę w stronę krótkoterminowych rozwiązań, zwiększonego wydobycia, sięgania po rezerwy paliw kopalnych lub opóźniania inwestycji w zielone technologie. Taka logika może chwilowo łagodzić presję energetyczną, ale na dłuższą metę oddala nas od celu neutralności klimatycznej. Równie istotne są mechanizmy finansowe i społeczno-polityczne. Transformacja wymaga ogromnych inwestycji, wsparcia dla regionów uzależnionych od węgla i paliw kopalnych oraz polityk, które zabezpieczą najbardziej narażone grupy. Bez sprawiedliwej transformacji trudno oczekiwać akceptacji społecznej dla bolesnych, lecz koniecznych zmian. Osiągnięcie neutralności do 2050 r. staje się coraz trudniejsze, ale nie niemożliwe, wymaga pilnych decyzji, solidarności i inwestycji na niespotykaną dotąd skalę – zaznaczył Marcin Kowalczyk.